ΔΥΝΑΜΟΛΟΓΙΑ

ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΑΣ  ΣΕ WORD ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ

                           

   Δ.Σ ΚΑΡΥΔΙΑΣ    Δυναμολόγιο σχολικού έτους 2015-16

	ΚΑΤΑ ΤΑΞΗ
ΤΑΞΗ	Αγόρια	Κορίτσια	Σύνολο
Α	2	2	4
Β	0	2	2
Γ	0	0	0
Δ	3	1	4
Ε	1	2	3
ΣΤ	4	1	5
	10	8	18

            

     

ΔΥΝΑΜΟΛΟΓΙΟ ΣΩΤΗΡΑ
Α=0
Β=1
Γ=1
Δ=0
Ε=2
ΣΤ=2

ΔΥΝΑΜΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ

ΜΑΘΗΤΕΣ	Α’ ΤΑΞΗ	Β’ ΤΑΞΗ	Γ’ ΤΑΞΗ	Δ’ ΤΑΞΗ	Ε’ ΤΑΞΗ	ΣΤ’ ΤΑΞΗ	ΣΥΝΟΛΟ
ΑΓΟΡΙΑ	2	3	0	0	0	1	6
ΚΟΡΙΤΣΙΑ	0	2	1	0	0	0	3

Μαθητικό δυναμικό του 2/θ Δημοτικού Σχολείου Κερασιάς     

 Σχ. Έτος 2015-2016

	Α΄ τάξη	Β΄ τάξη	Γ΄ τάξη	Ε΄ τάξη	ΣΤ΄ τάξη
Αγόρια	1	1	2	3	2
Κορίτσια	0	2	0	0	2
Σύνολο	1	3	2	3	4

Σύνολο μαθητών: 13

2

/Θ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΑΓΙΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΓΓΡΑΦΕΝΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2015- 2016

Α' ΤΑΞΗ

Β' ΤΑΞΗ

Γ' ΤΑΞΗ

Δ' ΤΑΞΗ

Ε' ΤΑΞΗ

ΣΤ' ΤΑΞΗ

ΣΥΝ. ΣΧΟΛ.

ΑΓ.

ΚΟΡ.

ΣΥΝ.

ΑΓ.

ΚΟΡ.

ΣΥΝ.

ΑΓ.

ΚΟΡ.

ΣΥΝ.

ΑΓ.

ΚΟΡ.

ΣΥΝ.

ΑΓ.

ΚΟΡ.

ΣΥΝ.

ΑΓ.

ΚΟΡ.

ΣΥΝ.

ΑΓ.

ΚΟΡ.

ΣΥΝ.

1

1

2

1

3

1

1

0

1

1

1

1

5

2

7

Ο/Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ/ΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

ΠΑΤΕΛΚΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

                                      Πίνακας μαθητών Δ.Σχ. Ζέρβης  2015-16

	Α		Β		Γ		Δ		Ε		ΣΤ
Α	Κ	Α	Κ	Α	Κ	Α	Κ	Α	Κ	Α	Κ
2	3	2	0	1	2	4	1	1	2	3	1
5		2		3		5		3		4		22

3/Θ ΔΗΜ. ΣΧ. ΠΑΝΑΓΙΤΣΑΣ

Πληροφορίες :κ. Λιμπάρης Αναστάσιος

Τηλέφωνο :2381034308

ΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΓΓΡΑΦΕΝΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2015-2016

	Α΄	Β΄	Γ΄	Δ΄	Ε΄	ΣΤ΄	ΣΥΝΟΛΟ
ΑΓΟΡΙΑ	1	6	1	3	3	3	17
ΚΟΡΙΤΣΙΑ	3	3	5	3	2	4	20
ΣΥΝΟΛΟ	4	9	6	6	5	7*	37
ΟΛΟΗΜΕΡΟ

                                                                              

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΡΝΙΣΣΑΣ                             ΣΧ. ΕΤΟΣ 2015-2016

ΔΥΝΑΜΟΛΟΓΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑΞΗ

ΤΑΞΕΙΣ	ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ
Α	19
Β	18
Γ	15
Δ	19
Ε	14
ΣΤ	8
ΣΥΝΟΛΟ	93

ΔΥΝΑΜΟΛΙΟ Δ.Σ ΝΗΣΙΟΥ
Τάξη	Σ		Α	Κ
Α	3		2	1
Β	5		1	4
Γ	1		1	0
Δ	5		3	2
Ε	3		1	2
ΣΤ	9		4	5
Σύνολο	26		12	14

ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΡΥΤΩΝ

ΔΥΝΑΜΟΛΟΓΙΟ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΤΑΞΗ	ΑΓΟΡΙΑ	ΚΟΡΙΤΣΙΑ	ΣΥΝΟΛΟ
Α	1	0	1
Β	1	1	2
Γ	3	5	8
Δ	2	0	2
Ε	0	0	0
ΣΤ	1	2	3
ΣΥΝΟΛΟ	8	8	16

  

    ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ

ΔΥΝΑΜΟΛΟΓΙΟ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΤΑΞΗ	ΑΓΟΡΙΑ	ΚΟΡΙΤΣΙΑ	ΣΥΝΟΛΟ
Α	3	1	4
Β	4	2	6
Γ	2	2	4
Δ	3	1	4
Ε	1	2	3
ΣΤ	4	2	6
ΣΥΝΟΛΟ	17	10	27

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΑΣ

ΗΘΗ  ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΑΣ
   Ένας πολύ σημαντικός τομέας της πολιτισμικής μας κληρονομιάς είναι τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις του λαού μας. Στο χωριό Σωτήρα όπως και σε πολλά χωριά της Μακεδονίας, αναβιώνουν τα παρακάτω έθιμα:

         

Η Λάμκα
   Την Κυριακή της Τυροφάγου (τελευταία Κυριακή της Αποκριάς) όλη η οικογένεια συγκεντρώνεται στο σπίτι του παππού ή του προπάππου, του "Πατριάρχη" δηλαδή.
    Η συγκέντρωση αυτή είναι μία συμβολική οικογενειακή εκδήλωση, όπου να νεώτερα μέλη της, δείχνουν τον σεβασμό τους προς τον πρεσβύτερο. Ανταλλάσουν ευχές ενόψει της Σαρακοστής και ζητούν συγχώρεση για τα μικρά ή μεγάλα τους λάθη.
    Στην συνέχεια ο παππούς δένει σ' ένα καλάμι ή στον πλάστη, μία κλωστή από την οποία κρεμάει ένα βρασμένο αυγό και το κουνάει. Τα μικρά παιδιά της οικογένειας προσπαθούν να πιάσουν με το στόμα το αυγό. Το παιδί που το κατορθώνει κερδίζει το χειροκρότημα όλων και ο παππούς του δίνει ένα συμβολικό δώρο σαν επιβράβευση.
    Έτσι μ' αυτή την συμβολική εκδήλωση η οικογένεια ετοιμάζεται να μπει στην Σαρακοστή "καθαρή" από μικρές ή μεγάλες "αμαρτίες" και προετοιμάζεται για τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας το Πάσχα.
   Λέγεται ότι συμβολικά το στόμα σφραγίζει με το αυγό και ανοίγει με το αυγό το Πάσχα (κόκκινα αυγά).

Το Κουρμπάνι
   Το Κουρμπάνι (που σημαίνει «θυσία») είναι ένα έθιμο με καταβολές από την αρχαιότητα, όταν οι Αρχαίοι Έλληνες θυσίαζαν ζώα στους θεούς για να τους εξευμενίσουν και για να έχουν αίσιους οιωνούς.
   Στις 26 Ιουλίου, ημέρα που γιορτάζει η εκκλησία του χωριού ( Αγία Παρασκευή ), γίνεται πανηγύρι στο χωριό. Μια μέρα πριν το πανηγύρι οι κάτοικοι προσφέρουν από ένα πρόβατο ή κατσίκι και άνδρες από κάθε γειτονιά σφάζουν στην πλατεία του χωριού τα ζώα. Όλα τα κρέατα αυτά μοιράζονται στους κατοίκους και αυτοί με την σειρά τους δίνουν λεφτά για την εκκλησία του χωριού.
    Οι νοικοκυρές ψήνουν τα κρέατα στα σπίτια τους για να έχουν όλα τα μέλη της οικογένειας υγεία.

Κόλιντα Μπάμπω
   Οι κάτοικοι του χωριού ανάβουν το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου, προπαραμονή των Χριστουγέννων, μεγάλη φωτιά στην πλατεία του χωριού φωνάζοντας «κόλιντα μπάμπω» δηλαδή «σφάζουν γιαγιά».
   Το έθιμο αυτό των φωτιών έχει πολλές ερμηνείες. Η επικρατέστερη όλων έχει να κάνει με την σφαγή του Ηρώδη. Σύμφωνα λοιπόν με την παράδοση, το βράδυ αυτό ο βασιλιάς Ηρώδης διέταξε την σφαγή όλων των αρσενικών νηπίων μέχρι 2 χρονών. Οι κάτοικοι ανάβουν φωτιές με την οποία προειδοποιούν τον κόσμο να προφυλαχτεί από τον βασιλιά......αλλά και από κάθε τι μπορεί να αντιπροσωπεύει το κακό προκειμένου να προφυλαχτεί για τον υπόλοιπο χρόνο. Ταυτόχρονα πηδώντας πάνω από τις φωτιές οι πιο τολμηροί φωνάζουν «Κόλιντα μπάμπω» που στα εντόπια σημαίνει «σφάζουν γιαγιά».
   Άλλη ερμηνεία έχει να κάνει με τον μικρό Ιησού, όπου οι φωτιές φροντίζουν να ζεστάνουν την ατμόσφαιρα περιμένοντας τον γέννησή του.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΤΟ ΛΟΥΝ ΠΑΡΚ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ

Ενημέρωση

 Ανάρτηση στο δίκτυο, για προγραμματισμένη επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης για την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016.
Ο συνάδελφος της Ε΄τάξης Κάρτας Ηλίας  Δ.Σ ΑΡΝΙΣΣΑΣ  προγραμματίζει να τρέξει και σχετικό πρόγραμμα, ώστε να είναι ουσιαστικότερη η επίσκεψη.
Ενημέρωση των σχολείων για όσους 

ενδιαφέρονται.

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΒΡΥΤΩΝ

ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ- ΤΖΑΜΑΛΑΡΙΑ

      Τα Θεοφάνεια ή Φώτα ή Επιφάνεια γιορτάζουμε την βάπτιση του Ιησού Χριστού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο ή Βαπτιστή.Ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών για να φύγει μακριά κάθε κακό. Όλοι οι πιστοί πίνουν με ευλάβεια από τον αγιασμό, συμβολικά με τρεις γουλιές  και ραντίζουν μ’ αυτόν τα σπίτια, τα δέντρα, τα χωράφια και τα ζώα τους.
      Για τα Φώτα ο λαός πιστεύει πως είναι ο καιρός, που φεύγουν οι καλικάντζαροι γιατί φοβούνται την αγιαστούρα του παπά. Ο τρόμος τους αρχίζει από την παραμονή των Φώτων που γίνεται ο μικρός αγιασμός.

Τα έθιμα που αναβιώνουν  τα Φώτα  έχουν τις ρίζες τους «βαθιά» στο χρόνο.Ένα από αυτά είναι και τα Τζαμαλάρια.Τα παιδιά μετά την εκκλησία μασκαρεύονται, βάφουν το πρόσωπό τους για να μην αναγνωρίζονται και κρεμάνε από 5-6 κουδούνες διάφορες στη μέση τους. ΄Επειτα αρχίζουν να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι χοροπηδώντας προκαλώντας όσο το δυνατόν περισσότερο θόρυβο.H πρόκληση δυνατού θορύβου από την κρούση των κουδουνιών με τα οποία είναι ζωσμένοι «οι τζαμαλάρηδες», σύμφωνα με τις παλιότερες αντιλήψεις απομακρύνει τους διαβόλους, τους καλικαντζάρους και γενικότερα κάθε κακό.

         












 ΤΟ  ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ   ΑΓΙΟΥ    ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 
Ο Άγιος Γεώργιος, αποκαλούμενος από την Ορθόδοξη Εκκλησία «Μεγαλομάρτυρας» και «Τροπαιοφόρος» είναι ένας από τους πιο αγαπημένους αγίους σε ολόκληρο των χριστιανικό κόσμο. Θεωρείται προστάτης του Πεζικού και του Στρατού Ξηράς και στην Ελλάδα είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα μας.
           Έτσι  και το χωριό μας κάθε χρόνο, στις 23 Απριλίου (σε περίπτωση που η ημερομηνία αυτή τυγχάνει πριν το Πάσχα, η εορτή του Αγίου Γεωργίου μετατίθεται την Δευτέρα του Πάσχα) πανηγυρίζει τον προστάτη Άγιο της. Την παραμονή της γιορτής του έρχονται όλοι στο εκκλησάκι που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα έξω από το χωριό και όλη την νύχτα μέχρι τα ξημερώματα σουβλίζουν κατσίκια και αρνιά .Ανήμερα της εορτής του Αγίου  τα πουλάνε στους πιστούς και τα χρήματα τα προσφέρουν στην εκκλησία. Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας πολλοί πιστοί βγάζουν σε λαχειοφόρο αγορά διάφορα  ζωντανά ζώα ( αρνιά, κότες, γουρουνάκια) και ενδύματα τα οποία τα έχουν τάξει στον Άγιο.
Στη συνέχεια τα παιδιά   του χωριού αλλά και διάφοροι πολιτιστικοί σύλλογοι χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Ακολουθεί παραδοσιακό γλέντι μέχρι αργά το απόγευμα. Παλαιότερα πήγαιναν στην εκκλησία με άλογα ή γαϊδουράκια φορτωμένα με φαγητά που είχαν ετοιμάσει από το σπίτι όπως ψητά κοτόπουλα, κεφτεδάκια, ψωμιά, κρασιά και κόκκινα αυγά .

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΑΙΑΣ

  ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΓΟΥΡΟΥΝΙΟΥ

Παραμονή Χριστουγέννων οι νοικοκυραίοι έσφαζαν το γουρούνι. Κάθε νοικοκυριό είχε ένα σε μια άκρη της αυλής. Το τάιζαν πίτουρα ανακατεμένα με νερό και διάφορα αποφάγια, που περίσσευαν στο σπίτι. Το έθρεφαν μερικούς μήνες, μέχρι να πιάσει κάποια κιλά, εξασφαλίζοντας έτσι ένα μεγάλο μέρος της διατροφής τους για αρκετούς μήνες. Το δέρμα του το έκαναν τσαρούχια. Το λίπος το έλιωναν και το έβαζαν στο φαγητό ή το άλειφαν στη φέτα. Τα ξίγκια καβουρντίζονταν για να γίνουν τσιγαρίδες και τα έντερα τα έκαναν λουκάνικα. Επίσης έκαναν καβουρμά, παστουρμά, λαρδί κ.α.


ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ    

Τα μεγαλύτερα παιδιά ντυμένα με τα καλά τους και με τις τσάντες στους ώμους γύριζαν τα σπίτια του χωριού ψάλλοντας τα κάλαντα.

Χριστούγεννα πρωτούγεννα
πρώτη γιορτή του χρόνου
για βγείτε, δείτε, μάθετε
πως ο Χριστός γεννιέται.

Γεννιέται και ανασταίνεται
με μέλι και  με γάλα,
το γάλα τρων οι άρχοντες
το γάλα οι αφεντάδες.

Ανοίξτε τα κουτάκια σας
τα κατακλειδωμένα
και δώστε μας τον κόπο σας
για του Χριστού τη γέννα.

Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε
πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού
χίλια χρόνια να ζήσει.

Σφάξαμε τον πετεινό
έμεινε η κότα
δώσε μας τον κόπο μας
να πάμε σ’ άλλη πόρτα.
Και του χρόνου!

Οι νοικοκυρές του έδιναν ξερά σύκα, καρύδια και ξυλοκέρατα

Κάλαντα έλεγαν επίσης και την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα.

  ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Η ΛΑΜΠΑΔΑ

Την παραμονή των Θεοφανίων  η νονά χάριζε στο βαπτιστικό της μια λαμπάδα, η οποία είχε πάνω ένα μήλο και ένα πορτοκάλι ή μανταρίνι. Μέσα στο πορτοκάλι έβαζε μία ή δύο δραχμές καθώς και καραμέλες. Την ημέρα των Φώτων τα παιδιά έπαιρναν την λαμπάδα, την βουτούσαν στη λίμνη και μετά έτρωγαν τα φρούτα και τις καραμέλες.


  ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ

Η ΚΑΜΗΛΑ

Την ημέρα της αποκριάς έκαναν την καμήλα που τη σεργιανούσαν στα σοκάκια του χωριού. Για να την κατασκευάσουν έπαιρναν το κεφάλι από το κουφάρι ενός αλόγου, μια ξύλινη σκάλα, την οποία χρησιμοποιούσαν για σκελετό, δύο κοφίνια, που τα τοποθετούσαν στην αρχή και στο τέλος της σκάλας και παρίσταναν τις καμπούρες, ένα σαμάρι και κουρελούδες. Κάτω από τη σκάλα έμπαιναν δύο άνθρωποι και την κουβαλούσαν στους ώμους τους. Επίσης ένας τρίτος γινόταν ο καμηλιέρης, ο οποίος βαφόταν στο πρόσωπο με κάρβουνο έτσι ώστε να φαίνονται μόνο τα δόντια του. Η καμήλα, λοιπόν, ήταν έτοιμη για το σεργιάνι με τα παιδιά να τρέχουν πίσω της και να κάνουν χάζι.



ΧΑΣΚΑ

Το παιχνίδι αυτό παιζόταν με ένα βρασμένο αβγό, που το τρυπούσαν από τη μια άκρη ως την άλλη, του περνούσαν μια κλωστή και το κρεμούσαν από το ταβάνι. Ένας ενήλικας καθόταν όρθιος και το γυρνούσε πάνω από τα κεφάλια των παιδιών. Αυτά πάσχιζαν να το πιάσουν με το στόμα χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα χέρια, κι αυτό τα διασκέδαζε πολύ .

ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ

Ανήμερα της αποκριάς συνηθιζόταν τα παιδιά να φιλούν το χέρι των γονιών τους και να ζητούν συγχώρεση.



  ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Λέγεται πως κάποιοι ψαράδες από το απέναντι χωριό, τον Άγιο Παντελεήμονα, καθώς ψάρευαν τις νύχτες καταμεσής στη λίμνη, έβλεπαν κάποιο φως να τρεμοπαίζει στην απέναντι πλαγιά. Αφού το θέαμα επαναλήφθηκε πολλές βραδιές, οι ψαράδες βγήκαν στη στεριά, ανέβηκαν στην πλαγιά και μπήκαν στη σπηλιά του βράχου. Εκεί βρήκαν την εικόνα.
Άλλες μαρτυρίες πάλι λένε πως μία γυναίκα από το ίδιο χωριό είδε στον ύπνο της την εικόνα των Αγίων μέσα στο βράχο. Ζήτησε άδεια από τον μπέη της περιοχής, κατέβηκε στο βράχο και αφαίρεσε τις πέτρες και τα χώματα που έφραζαν τη σπηλιά. Μέσα βρήκε την εικόνα έτσι ακριβώς όπως την είδε στον ύπνο της.
Επίσης ακούγεται πως μια προσφυγοπούλα με το όνομα Ελπίδα, έβλεπε επί τρεις συνεχόμενες νύχτες στον ύπνο της να την καλούν οι Άγιοι να τους επισκεφτεί. Ταραγμένη ανακοίνωσε το όνειρο στον πατέρα της, ο οποίος την παρότρυνε να πάει, αφού θα τη συνόδευε ο ίδιος ως εκεί. Έτσι κι έγινε. Η Ελπίδα μπήκε στη σπηλιά του βράχου κι εκεί αντίκρισε χαραγμένο σταυρό πάνω στην πέτρα και την εικόνα ακουμπισμένη σε μία κόχη.
Ακόμη και σήμερα πολύς κόσμος πηγαίνει στη σπηλιά. Πρώτα περνούν από την Πέτρα, μπαίνουν μέσα, προσκυνούν και βγαίνουν από τη στενή έξοδο της σπηλιάς για το καλό. Άλλοι με φόβο μην τους «σφίξει» και άλλοι με δέος και κατάνυξη. Λένε πως αν κάποιον τον σφίξει πρέπει να τάξει κάτι στον Άγιο Θεόδωρο για να ελευθερωθεί.
Το 1950 λίγο πιο πάνω από βράχο χτίστηκε το ξωκλήσι των Αγίων με τη βοήθεια των κατοίκων του χωριού.  

Την παραμονή της εορτής γίνεται η περιφορά της εικόνας, την οποία συνοδεύουν και καβαλάρηδες. Ανήμερα οι γυναίκες του χωριού σηκώνονται νωρίς και ετοιμάζουν ρεβυθάδα και άλλα νηστίσιμα εδέσματα, τα οποία τα προσφέρουν στους πιστούς μετά το τέλος της λειτουργίας.

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ

      Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου
            Πρώτη εκδοχή για το χτίσιμο της εκκλησίας
Το Παρεκκλήσι του Αγίου Αθανασίου πριν 74 χρόνια ήταν ένα εκκλησάκι που είχαν φτιάξει οι Νησιώτες προς τιμή του. Κατά το έτος 1930 ένας περίεργος Αρχαιολόγος ανακάλυψε ότι κάτω από το έδαφος υπήρχε ένα μεγάλο Παρεκκλήσι.
Οι αρχαιολόγοι σκάψανε και όντως υπήρχε ένα Παρεκκλήσι μετά από καιρό το ονομάσανε Άγιος Αθανάσιος. Οι Νησιώτες κάθε φορά που γιόρταζε ο Άγιος Αθανάσιος θυσίαζαν ένα κριάρι. Μια φορά ξέχασαν να θυσιάσουν κριάρι κι ο ΑΓΙΟΣ θύμωσε πολύ, τότε πέθαναν όσα παιδιά γεννήθηκαν εκείνο το έτος. Και από τότε έχει μείνει προς τιμή εκείνων των παιδιών που πέθαναν.
                     Δεύτερη εκδοχή για το χτίσιμο της εκκλησίας  (ΚΟΥΡΜΠΑΝΙ)
Το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου χτίστηκε από ένα θαύμα. Στο χωριό ζούσε ένα πνεύμα που έπνιγε τα παιδιά από τότε που γεννιόντουσαν μέχρι το πρώτο τους χρόνο. Ένας άντρας είδε ένα όνειρο Πως για να μην πεθαίνουν τα παιδιά πρέπει να χτίσουν ένα εκκλησάκι προς τιμή του αγίου και να σφάξουν ένα μεγάλο  κριάρι να το ψήσουν, να γυρίσουν σε όλο το χωριό την εικόνα του και σε κάθε σπίτι να δίνουν από ένα κομματάκι κρέας κι έτσι έγινε.
Όταν περνούσαν από μια παλιά καλύβα ακούστηκε μια κραυγή πήγαν να δουν και είδαν αίματα, ο άγιος Αθανάσιος είχε σκοτώσει το πνεύμα.
Την παραμονή της γιορτής του Αγίου όλοι οι Νησιώτες παρακολουθούν τον εσπερινό και μετά σφάζουν αρνιά και κριάρια προς τιμή του Αγίου.
Το μεγαλύτερο κριάρι αργότερα θα μοιραστεί σ' όλο το χωριό για ευλογία. Ψήνουν σε σούβλες τα σφαχτά και την άλλη μέρα γίνεται μεγάλο πανηγύρι. Τα σφαχτά (εκτός από το μεγάλο κριάρι) μοιράζονται στους χωριανούς έναντι χρηματικού ποσού.

ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΧΕΛΙΔΟΝΑΣ
Έθιμο της χελιδόνας τα παιδιά τραγουδούν τον ερχομό της Άνοιξης την 1η του Μάρτη τα παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους για να καλωσορίσουν τα χελιδόνια τους αγγελιοφόρους της Άνοιξης. Κρατούν στα χέρια τους ένα ξύλινο χελιδόνι . Πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και έλεγαν τα "χελιδονίσματα"
 Χελιδόνα έρχεται από μαύρη θάλασσα…………………
 Οι κάτοικοι προσφέρουν χρήματα αυγά φασολιά για να έχουν καλή σοδειά τα δέντρα τους.

    ΑΓΙΟΙ  ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ
Οι πληροφορίες μας λένε ότι το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων στο Νησί χτίστηκε λίγο πριν τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Με αφορμή κάποιο όνειρο που είδε ένας χωρικός και του έλεγε :" Να χτιστεί το εκκλησάκι εκεί που είναι η βελανιδιά σε σχήμα σταυρού

.
 Όταν όμως ήρθαν οι Τούρκοι θέλησαν να κόψουν την βελανιδιά, ανεβαίνοντας για να την κόψει ο πρώτος έπεσε και σκοτώθηκε.Το ίδιο έπαθε και ο δεύτερος κάνοντας τους Τούρκους να φοβηθούν και να παραδεχτούν ότι η πίστη των χριστιανών ήταν πολύ δυνατή. Οι κάτοικοι την παραμονή 1 Ιουλίου σφάζουν αρνιά και το κρέας το μοιράζουν στους κατοίκους (κουρμπάνι)

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΣΤΟΝ Κ..ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ  ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΦΥΛΛΟΥ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΤΙΣ '' ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ '' ΣΤΟ BLOG

1α Ορεινοφάγια

Αγαπητές συναδέλφισσες, αγαπητοί συνάδελφοι,

 μετά την άκρως επιτυχημένη σχολική χρονιά για τα σχολεία του δικτύου ορεινού όγκου Έδεσσας,

σας προσκαλώ να συμφάγουμε στα "1α Ορεινοφάγια" τη Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015 και ώρα 13:00

στον Σταθμό του Άγρα.

Χριστόδουλος Φανιόπουλος

     Γραφείο Σχολικών Συμβούλων 

            1ης και 2ης  Περιφέρειας

            Δημ. Εκπαίδευσης Πέλλας